خواجه محمد پارساى بخارائى ( پارسا )
20
قدسيه ( كلمات بهاء الدين نقشبند )
المشهد باشند ؛ يعنى آن مرتبهء زنده گردانيدن ايشان را بواسطهء روحانيت عيسى باشد عليه السلام . سلطان العارفين ابو يزيد بسطامى - قدس اللّه روحه - مورچهيى در قدم مبارك او سپرده شد . از كشته شدن آن مورچه متألم و متأثر گشت . الهامى به دل او رسيد كه : در آن مورچه دردم . در دميد مورچه زنده شد . در آن حالت شيخ ابو يزيد عيسوى المشهد بود . و نيز گفتهاند : كاملان اوليا را نصيبى تام است از نور حيات حقيقيه ، كه صفت ذاتيهء فطرت سليمهء انسانيه است ؛ ايشانند كه بر طهارت فطرتاند و از ظلمات طبيعت و صفات بشريت كه تغييركنندهء آن فطرت است خلاص يافتهاند . و چون ايشان از نور حيات حقيقى بهرهء تمام دارند ، به آن نور بر بواطن و استعدادات و خواطر و نيات و اعمال و احوال مخفيهء خلق مطلع مىشوند به طريق فراست . و از مطالعهء هيآت و اوضاع بدنيه آن معانى مخفيه را ادراك مىكنند . و ديگر هم به آن نور حيات حقيقيه - كه نور الهى است - دلهاى طالبان مستعد را زنده مىگردانند . و آن زنده گردانيدن به حيات حقيقيه شريفترست از زنده گردانيدن به حيات حسيه . اما زنده گردانيدن به حيات حسيه و مظهر احياى حسى شدن كمترست وقوع وى در ميان اولياء اللّه ، و عظيمترست در نفوس خلق بدان التفات نمودن .